1 . معرفه : لا عدة الا بالاخوة ؛ زيرا كه عدد اگرچه فوق حد نهايت بوده باشد ، ولى مادامىكه مرتبط نشوند به خيط اخوت ، در حكم غيريت و مباينت است و البته جهات مباينه ، مؤثر در يك جهت و محصل يك مقصد نخواهد بود ؛ چنانچه دانه‌هاى تسبيح مادامىكه به واسطه خيطى تنظيم نشود ، حركت هيچ‌كدام باعث حركت ديگرى نگردد ؛ ولى بعد از انتظام آنها به سبب خيطى ، جنبش هريك موجب جنبش ديگران خواهد شد ، و لذا پيغمبر اكرم ( ص ) در صدر اسلام با ارتباط كثيرى به مقام مقدسش به ايمان و اسلام ، ممكن نشد كه از وجود آنها استفاده بفرمايد براى بسط و مقصد اسلام ، مگر به احداث خيط عرضى اخوت كه آن كثرت را به وحدت آورد ؛ چنانچه از خيط طولى نساج نمىتوان استفاده نمود كه لباس عزت يا ساتر عورت بوده باشد ، مگر به احداث خيط عرضيه . و از اينجا معلوم شد كه اخوت از احكام سياسيه الهيه است براى اجراى مقاصد اسلاميه . « 1 »

--> گرويد . بنابراين پيش از آنكه درباره دومين سياست و تدبير يعنى به دست آوردن بودجه اقدام شود ، بايد در انديشه ياران يكدل و همفكرانى بود كه هسته مركزى حركت را تشكيل مىدهند . ولى هنگامى كه هدف از يك تلاش جنبه شخصى داشته باشد ، تهيه سرمايه‌هاى مالى ضرورت اوليه دارد ؛ زيرا وقتى شخص مىكوشد براى مقاصد شخصى خود اقدام كند كه رسيدن به آنها نيازمند افراد است ، در اين صورت نيروى مادى عاملى است كه سبب جلب ديگران در جهت انجام كارهايى خواهد بود كه وى را به مقصود مىرساند و چنانچه امكانات مالى در اين زمينه نداشته باشد ، در اختيار گرفتن نيروهاى لازم ممكن نيست ، و از آنجا كه مرام اسلام مرامى اجتماعى و متعلق به همه بشريت است ، بايد نخستين گام را در جهت جمع‌آورى نيروهاى همدل و همفكر برداشت ؛ ازاين‌رو سخن در اين‌باره كه نخستين مسئله سياست است ، ادامه مىيابد . ( 1 ) . مىفرمايند : فراهم آوردن افراد براى گسترش هدف ميسر نمىشود ، مگر آنكه رشته محكم برادرى بين آنها برقرار شود ؛ زيرا هرچند تعداد افراد يك جمعيت از شماره خارج شود ، تا زمانى كه رابطه برادرى و يكدلى در ميان آنان برقرار نشود ، مانند افراد پراكنده‌اى هستند كه با يكديگر ارتباطى ندارند . در اين حال مسلم است كه جدايىها هيچ‌گاه در انجام هدف مؤثر نخواهد بود ؛